Pag-ibig ang nagbubuklod sa isang pamilya o samahan. Ito ay nagbibigay buhay sa isang sambayanan, sa Simbahan, sa mga lugar ng pagpupulong, sa kasuotan at mga tahanan natin bilang mga anak ng iisa Diyos Ama sa langit. Ang aspetong ito ay pagpapahayag ng pagmamahal na nagbubuklod sa atin. Ginagawa tayo nitong tunay na magkakapatid.

Tayo ay nabubuklod kay Kristo dahil kapiling natin Siya (Mt. 18:20).

Kaya’t ang ating mga tahanan ay pagpapahayag ng presensya ni Kristo sa ating piling --ang buhay natin sa Katawang Mistiko ni Kristo.

Ano ang katawang Mistiko ni Kristo? Ito ay ang buong sangkatauhang tinubos ni Kristo, lahat ng nasa langit, ang mga kaluluwa sa purgatoryo at ang mga nabubuhay pa sa mundo.

Tayong lahat ay pinagbubuklodbuklod sa pangunguna ng ating pinakapinuno na walang iba kundi si Kristo.

Ginawa ni Kristo ang buong sangkatauhan bilang kanyang katawan, at siya ang pinakanamumuno.

Kung ang ulo ay inaalagaan at ang kamay naman ay sinasaktan, si Kristo mismo ay sinasaktan din, at kung ang balikat ay inaalagaan at ang paa ay sinasaktan, si Kristo rin ay sinasaktan.

Kayat hindi natin maaaring saktan ang kapwa. Sinabi niya kay Saul nang inuusig niya ang mga Kristiyano, “Saul, Saul bakit mo ako inuusig? (Gawa 9:4). Hamon ito upang ituring nang mabuti ang kapwa, dahil lahat ay kay Kristo, lahat ay bahagi ng Katawang Mistiko ni Kristo Kapag pinagninilay-nilayan natin si Kristo—kung saan ang Santatlo ay naroroon din—at tinitingnan natin ang ating kapwa na pinag-isa na kay Kristo, at nakikiisa sa lahat sa buhay na banal na umaapaw mula sa Santatlo , ano pa ba ang nanaisin natin? Wala na nga dahil lahat ay naroon na. Itong buhay-ugnayan sa Katawang Mistiko ni Kristo ay ating mithiin--ang mithiin ng buhay pagkakaisa.

Binigyang diin ni Chiara Lubich na ang katawan ay bahagi ng katawang Mistiko, na ang pinaka-ulo ay si Kristo, ang Diyos na nagkatawang ta at ang ating katawan ay nakaugnay sa ating kaluluwa kaya’t ito’y nakatadhana sa muling pagkabuhay.

Patuloy pa ni Chiara, tingnan natin kung paano nais ng Diyos na tayo’y manamit at kung saan n’ya tayo nais manahan. Sabi ng Ebanghelyo, “Isipin ninyo kung paano sumisibol ang mga bulaklak sa parang; hindi sila nagpapagal ni humahabi man. Ngunit ito ang sasabihin ko sa inyo: maging si Solomon ay hindi nakapagsuot ng kasingganda ng isa sa mga bulaklak na ito, bagama’t napakariringal ng mga damit niya. (Lk 12:27) Paano mananamit ang isang miyembro ni Kristo? Mananamit siya kung paano si Hesus nananamit dahil miyembro sila ni Kristo. Kailangang manamit siya ng mas marangya kay Solomon.

Paano ito? Sa pagsasabuhay ng Ebanghelyo. Paano natin gagawin ito? Kailangan maugnay tayo sa bawat isa, kailangan magbuklod tayo sa Katawang ito, at maugnay sa pinaka-ulo, upang ang dugo na dumadaloy na walang iba kundi si Hesukristo ang siyang dadaloy sa katawan. Ang resulta ng pag-uugnay natin sa katawang Mistiko ni Kristo ay parang “dinaramtan tayo tulad ng mga bulaklak sa parang, at ng mga ibon sa himpapawid.” Ang bunga nito ay ang maka-isangdaan sa buhay na ito at sa buhay na walang hanggan.

Paano tayo mauugnay sa katawang Mistiko? Nawala ang paraisong sa atin dahil sa kasalanang- mana mula sa una nating mga magulang. Ito ay nagbunsod sa ating pagkakawatakwatak at pagkakahiwalay. Ang tanging daan upang makapasok muli tayo sa paraiso ay walang iba kundi si Hesus na Pinabayaan na naging dukhang-dukha kahit sa ispirituwal na kalagayan upang makapasok ang Diyos sa atin at ang Banal na Espiritu ay dumaloy sa atin. Upang makamtam natin ang maka-isangdaan, kailangan ibigay natin ang lahat sa Kanya! Ang hinihingi sa atin ng Diyos ay isang karukhaan na hindi lamang panlabas kundi personal, at may malalim na pagtatalaga ng sarili sa Diyos.

Paano ba tayo mananamit? Paano ba ang magiging ayos ng ating mga tahanan? Dapat ang mga ito ay nagsasalamin sa kaayusan ng kaluluwa o diwa ng nagsusuot ng damit at sa nakatira doon sa bahay dahil lahat ng gawa ng Diyos ay maayos. Higit sa lahat ang Diyos ay iisa: ang Diyos ay payak.Kaya ang ating bahay ay isang simpleng bahay, tulad ng kagandahan ng kalikasan, ng isang kaayusan na “mas higit pang maayos”, ito ay henyo ng Diyos Ama na may likha ng kalikasan at isa pang henyo ni “Kristo” sa piling natin kung tayo’y nagmamahalan.

Oo, magkakaroon ng respeto sa pagkakaiba, dahil ang Banal na Espiritu ay nabubuhay sa lahat, at ang bawat tao ay naiiba, may iba’t ibang kakayahan at iba’t ibang pinaggalingan. Ngunit ang kaayusang ito, sa kanyang panlabas na anyo sa pananamit, sa mga bahay, ay maaangkin ng mga taong nakaugnay sa katawang mistiko ni Kristo dahil alam nilang miyembro sila nito at nakikita rin nila ang iba bilang miyembro ng Katawang ito kaya’t magiging maganda rin ang pakikitungo ng bawat isa sa bawat kapwa-tao.

Jose Aranas at Erly Erasmo