“Bulahan
siya nga mituo nga matuman gayod ang mensahe sa Ginoo
kaniya” (Lc 1:45).
Kabahin ning mga pulonga sa usa ka yano apan importante
ug ma-dungganong panghitabo: ang panaghimamat sa duha
ka inahan nga mabdos kinsa hingpit ang kalambigitan
nila ngadto sa ilang mga anak diha sa espirituhanon
ug lawasnong bahin. Ang duha ka inahan, nahimong pamâbâ
(tigsulti) sa gibati sa duha ka bata nga wala pa nahimugso.
Sa pagpangumosta ni Maria, miulpot sa kalipay ang anak
ni Elizabeth diha sa iyang tiyan. Sa pagsulti ni Elizabeth
daw gibutang sa iyang baba ang mga pulong sa iyang anak
nga nahiuna sa Messias. Bisag ang unang mga pulong sa
iyang imno sa pagdayeg gipamulong ngadto sa “inahan
sa Dios” (Lc 1:43), ang kataposang mga pulong:
“Bulahan siya nga mituo” nagtumong kang
Maria nga inahan sa Dios.
Ang iyang “gipanulti adunay kamatuoran nga para
sa tanan: tungod kay ang kabulahanan para man sa tanang
magtotoo; may kalabutan kini niadtong mga nidawat ug
nipuyo sa Pulong sa Ginoo, ug nagtan-aw kang Maria isip
ilang modelo.” (1)
“Bulahan
siya nga mituo nga matuman gayod ang mensahe sa Ginoo
kaniya.”
Kini ang unang kabulahanan sa Ebanghelyo nga may kalabutan
kang Maria, ug sa tanan nga buot mosunod ug mahisama
kaniya.
Diha kang Maria adunay dakong kalambigitan tali sa pagtoo
ug pagka- inahan, isip ang resulta sa pagpaminaw sa
Pulong. Kining gihisgutan ni San Lucas, may kalabutan
usab kanato. Sa unahang bahin sa iyang Ebanghelyo, niingon
si Jesus: “Ang akong inahan ug mga igsoon mao
kadtong maminaw sa pulong sa Dios ug magbuhat niini”
(Lc 8:21).
Sa paghangup niining mga pulong ni San Lucas, si Elizabeth,
nga natandog sa Espirito Santo, nagpadayag kanato nga
ang matag tinun-an takus mahimong “inahan”
sa Dios. Ang kondisyon
mao
ang pagtuo sa Pulong sa Dios ug mopuyo niini.
“Bulahan
siya nga mituo nga matuman gayod ang mensahe sa Ginoo
kaniya.”
Sunod ni Jesus, si Maria, ang nihatag sa labing hingpit
nga “pagtando” sa Dios. Ani dinhi atong
makita ang iyang kabalaan ug kahalangdon. Kon si Jesus
mao ang Pulong, ang Pulong nga Nahimong Tawo, si Maria,
tungod sa iyang pagtoo sa Pulong, mao ang Pulong nga
Gipuy-an, bisag usa lamang siya ka binuhat sama kanato.
Hataas ug hamili ang tahas ni Maria sa pagka-Inahan
sa Dios. Apan dili lang ang Birhen ang gitawag sa Dios
sa pagpanganak kang Kristo. Ang matag Kristiano adunay
samang tahas bisag sa laing nga paagi: sa pagpakatawo
kang Kristo aron makasulti usab kita uban kang San Pablo:
“Dili na ako ang nagpuyo kondili si Kristo na
nga ania kanako” (Gal 2:20).
Unsaon man pagtuman niini?
Magmatinud-anon kita, sama ni Maria, nga mahimong abli
sa hingpit sa Pulong sa Dios. Busa, sama usab ni Maria,
motuo ta nga ang tanang gisaad diha sa mga Pulong ni
Jesus matuman gayod, unya sama sa iyang gibuhat, kinahanglan
modawat kita sa mga lisod nga sangputanan usahay sa
pagpuyo sa pulong.
Daghang dagko ug gagmayng katingalahang mga butang ang
mahitabo niadtong motuo sa ulong. Atong mapuno ang mga
libro uban sa mga kasinatian nga nagmatuod niini. Dili
gyud malimtan ang among kasinatian niadtong panahon
diha taliwala sa gubat. Inubanan sa pagtoo sa mga pulong
ni Jesus: “Pangayo kamo, ug kamo hatagan”
(Mt 7:7), nangayo kami sa tanang gikinahanglan sa mga
kabus sa syudad, unya mga sinakong harina, kinartong
gatas, latik o tam-is na makaon, sugnod ug mga bisti
ang niabot.
Nagpadayon kini bisan karon. “Panghatag kamo ug
kamo makadawat usab” (Lk 6:38), ug ang aparador
sa mga butang nga i-panghatag kanunayng puno tungod
kay kanunay man kining gipanghatag sa uban.
Katingalahan kaayo kay ang mga pulong ni Jesus kanunayng
tinuod sa tanang dapit. Ang tabang sa Dios moabot gayod
sa saktong panahon, bisan sa daw imposibling kahimtang
diha sa labing layo nga dapit sa kalibutan.
Tan-awa ang nahitabo, wa pa madugay, sa usa ka inahan
nga kabus kaayo. Usa ka adlaw gihatag niya ang gamay
niyang kuwarta sa usa nga mas labaw pang nanginahanglan.
Mitoo gayod siya sa mga pulong sa Ebanghelyo “
Hatag ug kamo hatagan.” Iyang nabati ang kalinaw.
Ug sa kalit lamang, ang kamanghoran niyang anak nitunol
kaniya sa regalong hinatag sa ilang edarang paryente
nga iyang nasugatan diha sa ilang dapit. Nadoble ang
kantidad nga iyang nadawat gikan sa iyang anak.
Kining “gamayng” kasinatian makadasig kanato
pagtuo sa Ebanghelyo. Matag usa kanato makasinati ug
kalipay, sa kabulahanan nga nagagikan sa mga gisaad
ni Jesus.
Kong masinati na nato ang Pulong sa Dios diha sa mga
adlaw-adlawng panghitabo sa atong kinabuhi o sa atong
pagbasa sa Balaang Kasulatan, ablihan ta ang atong kasingkasing
ug atong paminawon. Mutoo kita nga sama ni Maria ug
sama niadtong inahan atong madiskobrehan nga matuman
gayod ang unsay gipangayo ug gisaad ni Jesus kanato.
1)
Gerard Rosse, Il Vangelo di Luca, Rome, 1992, p. 67..
|