Sa seryeng ito sisimulan natin ang pagtalakay sa “Daan ni Maria”, na tinatahak ng mga nagsasabuhay ng Espirituwalidad ng Pagkakaisa

(Ikalawang Bahagi)

Ipagpapatuloy natin sa seryeng ito ng Daan ni Maria ang mga sumusunod: ang pagbisita ni Maria kay Elisabet, ang pagsilang kay Hesus, ang pagbisita ng Banal na Mag-anak sa templo, ang pagkawala ni Hesus sa templo at ang lihim at personal na buhay ni Maria habang si Hesus ay lumalaki sa Nazaret. Tatalakayin din natin ang mga kahulugan nito sa mga taong nagsasabuhay ng Ispirtuwalidad ng Pagkakaisa.

Dinalaw ni Maria ang kanyang pinsan na si Elisabet.

Dahil nakatagpo si Maria ng isang pusong bukas, isang kaibigan kay Elisabet, kusang lumabas sa kanya ang awit ng Magnificat kung saan ikinuwento niya ang kanyang di-pangkaraniwang karanasan. Pumapasok ang liwanag ng Diyos sa kaluluwa habang ipinapahayag ang mithiin ng pagkakaisa. Dahil sa liwanag na ito, kadalasan ang lahat ng nangyari sa nakaraan ay nagkakaroon ng bagong kahulugan.

Gayundin, nabibigyan ng liwanag ang kinabukasan at, kung minsan, ang bokasyon o tawag ng Diyos sa isang tao. Dahil dito, kahit ang mga taong di dating nagbabahagi, kapag kasama ang mga taong nagsasabuhay ng pagmamahal at pagkakaisa, ngayon ay buong galak at pasasalamat na nagbabahagi ng kanilang bagong karanasan.

Sa ganitong paraan, inilalarawan nila ang pagkilos ng Diyos sa paglalakbay ng kanilang kaluluwa patungo sa Diyos, tulad sa Magnificat kung saan ipinahayag ng Espiritu Santo sa pamamagitan ni Maria ang pagkilos ng Diyos sa kanyang buhay at sa kasaysayan ng sangkatauhan.

Isinilang ni Maria si Jesus sa pamamagitan ng Espiritu Santo.

Kapag isinasabuhay ng mga kasapi ng Focolare ang pagmamahalan nang sama-sama, nakakamit nila ang biyaya ng presensya ni Kristo sa kanilang piling. Dito ay tinutularan nila si Maria na nagbigay-buhay kay Jesus.

Inihandog ni Maria si Jesus sa Templo.

“Isang espada ang tatagos sa iyong puso” (Lk. 2:35). Matapos ang kasiglahan ng unang yugto kung saan ipinakita ng Banal na Espiritu na ang pag-ibig ang kabuuan ng pagiging Kristiyano sa pamamagitan ng isang ugnayan, pag-uusap, o isang kasulatan, dumarating ang “paghahayag” tungkol kay Jesus na pinabayaan sa krus bilang huwaran at sukat ng pagmamahal. Nararamdaman ang tawag na italaga ang sarili sa Diyos na Siyang tanging makakabatid kung tunay ang kanilang pagmamahal . Nararamdaman din nila na hinihingi sa kanila ang ganap na pagtalikod sa lahat ng materyal at maging sa mga espirituwal na bagay.

(Naranasan ni Maria) Ang pagkawala ni Jesus na nanatili sa Templo kasama ng mga guro.

Ang mga biyaya, ang liwanag, ang kasiglahan na laging namamalas sa simula ng paglalakbay sa daang ito patungo sa Diyos ay mga biyayang galing sa Diyos para tulungan ang nagsisimula pa lang sa daang ito.

Ngunit pagkaraan ng ilang buwan, matapos magkaroon ng higit na malalim na karanasan ng pakikipagtagpo kay Jesus na pinabayaan sa krus, kadalasan binabawi ng Diyos ang kanyang mga biyaya, at iniiwang nag-iisa ang kaluluwa sa kanyang pakikipaglaban sa mga pagsubok na dumarating. Para bang naglaho ang liwanag ng Diyos; parang wala na ang presensya ni Jesus sa puso. Parang nawala si Jesus sa atin, tulad ng nangyari kay Maria. Bumabalik ang pag-akit ng kasamaan; unti-unting pumapasok ang pagdududa! Sinasabi natin, tulad ni Maria “Jesus, bakit mo ito ginawa sa amin?”

Ang tugon ni Jesus: ito ang kalooban ng Ama. Ang lakas na ating nadama, ang liwanag at pagmamahal na ating tinanggap, ang lahat ng ito ay mga kaloob ng Diyos. Binawi ngayon ang mga biyayang ito para maipakita natin, sa pamamagitan ng ating pagkukusang-loob, ang ating taos-pusong pagmamahal sa Diyos.

Ang pangkaraniwang buhay ni Jesus kasama si Maria sa Nasaret.

Wala tayong alam tungkol sa bahaging ito ng buhay ni Jesus kasama si Maria sa Nasaret. Mailalarawan natin sa isip na nagkaroon ng patuloy at malalim na pagkakaunawaan ang dalawa, isang ugnayang pangalawa lamang sa pagkakaisa ng Ama, Anak at Espiritu Santo, ang Banal na Santatlo…. Gayundin, para sa mga nakakalagpas sa panahon ng pagsubok na kasunod ng simulang puno ng sigasig, isang malalim na ugnayan kay Kristo ang namumuo sa kaluluwa. Dumarating ito sa puntong nagiging malakas ang tinig ni Jesus sa ating puso at ginagabayan tayo sa ating bawat pagkilos .

Jonas Lardizabal