Ano ba ang lihim ng isang matagumpay na apostolado? Wala ng iba kung hindi ang mahalin ang Diyos ng lubusan. Napakahalaga ng ganitong disposisyon—Ang pagpili sa Diyos bilang natatanging pag-ibig ng ating buhay. Ang Diyos ng Pag-ibig ang pinipili nating ibigin, kaya’t kalakip ng pagmamahal sa Kanya ang pagmamahal sa kapwa. Kung ibababad natin ang ating mga sarili sa Kanya, matutuklasan natin na ang Diyos ang tunay na buhay.

Upang maging buhay tulad Niya, kailangan, tayo’y maging pag-ibig din. Pag-ibig ang naghahari sa lahat ng bagay at buhay dito sa mundo. Ito rin ang dahilan kung bakit naaakit pa rin tayo sa mga tunay na nagsasabuhay ng Ebanghelyo lalo na sa mga nagsasabuhay ng Bagong Utos ni Kristo.

Hindi naghihintay o nagnanais ng anumang kapalit ang pag-ibig na ito. Nagmamahal tayo ng kapwa hindi dahil gusto nating malapit sila sa Diyos, napakagandang layunin, ngunit nagmamahal tayo ng kapwa dahil sa mahal natin ang Diyos, at tinutupad natin ang nais niya dahil mahal natin Siya.

Kung ganito ang ating pag-ibig, maihahalintulad ito sa isang magnet na humihila sa iba at nakapagtataguyod ng mga sambayanang kristiyano tulad ng buhay ng mga unang kristiyano.

Ganito ang karanasan ni Natalia Dallapiccolla, ang kauna-unahang tagasunod ni Chiara Lubich nang itinatag niya ang Focolare Movement. Tulad ni Chiara, pinili rin ni Natalia na mahalin at italaga ang buong buhay niya sa Diyos ng Pag-ibig. Habang lumalago ang Focolare, katuwang ni Chiara si Natalia sa paglago ng samahang kristiyanong ito.

Sa kapanahunan ng pamamahala ng mga komunista sa Silangang Germania, naatasan ni Chiara si Natalia na pumunta roon. Bilang pagsunod sa kalooban ng Diyos, pumunta siya na may kasamang mga doktor. Hindi naging madali ang pagpasok ni Natalia sa Germania, nanilbihan siya bilang alalay at katulong nila, siniyasat siya ng mga pulis at ikinulong pa.

Tinanggap niya itong lahat bilang kalooban ng Diyos. Dalawang linggo ang itinagal niya sa kulungan ng Berlino. Sinabi niya na ang mahalin ang lahat ng tao dito sa kulungan ang gagawin kong pag-iingat. Naging kaibigan niya halos lahat sa kulungan, pati ang bantay na guwadiya.

Nag-boluntaryo siyang gawin ang trabaho ng kasamahan niyang buntis sa paglilinis ng kulungan dahil napansin niyang naghihina ito. Minahal siya ni Natalia hanggang sa dulo ng kanyang buhay. Tinulungan niya ito sa pag-aalaga ng kanyang sanggol hanggang sa kunin siya ng sakit na leukemia.

Walang masabing masama ang mga komunista laban kay Natalia. Hinayaan nila siyang tulungan ang mga tao, tulad na lamang ng pagtulong nila sa mga may sakit at ng pagtatayo nila ng klinika sa Lipsia. Masugid na minatyagan ng mga komunista si Natalia at ang mga kasamahan niya sa Focolare, ngunit patuloy silang hinayaan sa kanilang gawain.

Matinding pag-iingat ang ginawa nila sa pamamamguitan ng pagmamahal sa mga komunista; at dito nagsimulang kumalat ang pagsasabuhay ng diwa ng pagkakaisa sa Silangan Europa. Ang sikreto ni Natalia? Ang ibigin ang kapwa dahil sa matinding pagmamahal sa Diyos ng Pag-ibig.

Jose Aranas